| دسته بندی | فیزیک |
| فرمت فایل | doc |
| حجم فایل | 248 کیلو بایت |
| تعداد صفحات فایل | 9 |
تاریخچه:
اثرهای ساده الکتریکی و مغناطیسی را از زمانهای قدیم می شناختند. حدود 600 سال قبل از میلاد یونانیان می دانستند که آهنربا آهن را جذب می کند، و کهربای مالیده به لباس چیزهای سبک مانند کاه را به سوی خود می کشد. با وجود این اختلاف بین جذب های الکتریکی و مغناطیسی تعیین نشده بود و این پدیده ها را از یک نوع در نظر می گرفتند.
الکتریسیته (الکتریکی و مغناطیسی)
خط فاصل روشن بین این دو پدیده را گیلبرت (W.Gilbert)، فیزیکدان و طبیعت شناس انگلیسی ، پیدا کرد. و نیز او کتابی درباره آهنربا ، "اجسام آهنربایی" و "زمین به عنوان آهنربای بزرگ" در سال 1600 منتشر کرد.
کار وی شروع بررسی در پدیده های الکتریکی را نشان می دهد. گیلبرت در این کتاب همه خواص آهنرباهای شناخته شده تا آن زمان را تشریح کرده و نتایج آزمایشهای خیلی مهم ، شخص خود را نیز آورده است. همچنین وی شماری از تفاوت های اساسی بین جذب های الکتریکی و مغناطیسی را مشخص نموده و اصطلاح “الکتریسیته“ را وضع کرده است.
سیر تحولی و رشد:
بعد از انتشار کارهای گیلبرت ، تمایز بین پدیده های الکتریکی و مغناطیسی مسلم شد، اما به رغم اینکه اختلافها شماری از واقعیت ها ارتباط ناگسستنی بین این پدیده ها را پدیدار ساخت. برجسته ترین این واقعیت ها مغناطیس اشیای آهنی و وارونی عقربه قطب نما بر اثر آذرخش بودند.
آراگو (D.F.Arago)، فیزیکدان فرانسوی در کتاب خود به نام "تندر و آذرخش" ، شرح می دهد که چگونه در ژوئیه سال 1681، در کشتی راین (reine) واقع در دریای آزاد حدود صدها مایل از ساحل بر اثر آذرخش دکل ها ، بادبانها و غیره بطور جدی صدمه دیدند. وقتی که شب فرا رسید، از روی وضع ستارگان دریافت که از سه قطب نمای در دسترس دو تا به جای شمال به سمت جنوب ایستاده بودند، در حالی که یکی از آنها به سمت شمال بود، آراگو همچنین شرح می دهد که هر گاه آذرخش به خانه بخورد، کارد . چنگال و سایر اشیای آهنی را به شدت آهن ربا می کند.
در آغاز قرن هجدهم ثابت شد که آذرخش در واقع جریان الکتریکی شدیدی است که از هوا می گذرد. بنابراین به این نتیجه می رسیم که جریان الکتریکی خواص مغناطیسی دارد اما این خواص جریان فقط در سال 1820 توسط اورستد (H.Oersted) فیزیکدان دانمارکی با آزمایش مشاهده و بررسی شد.
همان طوری که نیروهای موثر بر بارهای الکتریکی نیروهای الکتریکی نام دارد، نیروهای موثر بر آهنرباهای طبیعی یا مصنوعی را نیروهای مغناطیسی می گویند.
منشا میدان مغناطیسی:
اگر در فضای نیروهای الکتریکی حاکم باشد و بر ذرات باردار نیروی الکتریکی وارد کند، می گوییم در این فضا میدان الکتریکی وجود دارد. از این رو آزمایش نشان می دهد که در فضای اطراف جریان الکتریکی ، نیروهای مغناطیسی ظاهر می شود، یعنی میدان مغناطیسی به وجود می آید.
اولین سوال اورستد:
آیا ماده سیم روی میدان مغناطیسی به وجود آمده از جریان اثر دارد یا نه؟
اورستد دریافت که سیم های اتصال را می توان از چند سیم یا نوار باریک مختلف درست کرد و جنس فلز در نتیجه اثر نمی گذارد (احتمالا اگر بزرگ باشد اثر می گذارد). چون فلزات مختلف ، مقاومت های الکتریکی متفاوتی دارند، اگر به باتری وصل شود، می توانند جریان های متفاوت داشته باشند و در نتیجه اثر مغناطیسی این جریان ها متفاوت خواهد بود.
| دسته بندی | تربیت بدنی |
| فرمت فایل | doc |
| حجم فایل | 460 کیلو بایت |
| تعداد صفحات فایل | 15 |
از انواع شوتهایی که از نزدیک سبد اجرا می شود ، شوت سه گام از درصد موفقیت بالایی برخوردار است . به دلیل سرعت زیاد و اجرای آن در انتهای دریبل و یا بعد از دریافت پاس ، در ضد حمله ها و یا زمانی که بازیکن از یار دفاعی عبور کرده است ، از این شوت استفاده می شود . طرز اجرای شوت سه گام برای بازیکن راست دست بدین گونه است : زمانی که بازیکن می خواهد روی پای چپ فرود بیاید و یا پای چپ او روی زمین قرار دارد و توپ را گرفته است و یا دریبل را قطع می کند ، با گذاشتن پای راست و سپس پای چپ ، روی همین پا بلند می شود و اقدام به شوت می کند ![]()
نکات اصلی که باید رد راجرای شوت سه گام رعایت شود :
- پرش انتهایی روی پای مخالف دست رها کننده توپ انجام می شود .
- پرش روی گام آخر در جهت ارتفاع است ، لذا فاصله بین گام آخر نصف گام قبل از پرش است .
- توپ تا آخرین لحظه به وسیله هر دو دست حمل می شود .
- بازیکن توپ را در بالاترین نقطه پرش و نزدیک به حلقه رها می کند .
- بازیکن فاصله گامهای خود را با توجه به حلقه و تخمین فاصله از حلقه با استفاده از خطوط زمین تنظیم می کند .
- پس از پرش ، فرود روی هر دو پا انجام می شود .
مراحل آموزش شوت سه گام :
1. بازیکن با فاصله یک متر و زاویه 45 درجه نسبت به سبد می ایستد و با رعایت اصول شوت یک دست ، توپ را به طرف حلقه رها می کند .
2. برای ایجاد هماهنگی دست و پا ، بازیکنان بدون توپ می دوند و در زمان نشان دادن حرکت شوت با دست را از زانو بالا می آورند .
3. بازیکنان به حالت دویدن حرکت می کنند و با رسیدن به علامت ، پای راست خود را روی آن و پای چپ را با فاصله نصف گام قبلی روی زمین می گذارند و بلند می شوند . با بلند شدن روی پای چپ ، پای راست را نیز در جلو بالا می آورند . بعد از پرش روی هر دو پا فرود می ایند .
4. جای سه گام آخر روی زمین به تناسب توانایی بازکنان علامت گذاری می شود . بازیکنان به حالت دویدن حرکت می کند و با گذاشتن پای چپ روی علامت اول ، و پای راست روی علامت دوم ، گام سوم را که فاصله آن نصف گام قبلی است بر می دارند و با گذاشتن پای چپ روی زمین ، عمل پرش و سوت سه گام را نشان می دهد
5. حرکت قبلی به این صورت انجام می گیرد که مربی در کنار علامت اول می ایستد و توپ را با دست خود طوری نگه می دارد که در مسیر بازکن نباشد . بازیکن با حرکت دویدن نزدیک می شود و زمانی که در هواست و قصد فرود روی پای چپ ( علامت اول ) را دارد ، توپ را می گیرد و با گذاشتن پای راست و سپس پای چپ روی علامت سوم ، شوت سه گام را انجام می دهد .
6. تمرین قبل با این تفاوت تکرار می شود که این بار مربی توپ را کمی به بالا می اندازد و بازیکن آن را در هوا می گیرد و پوت سه گام را انجام می دهد .
7. تمرین مرحله ششم به این صورت انجام می شود که هنگام رسیدن بازیکن به علامت اول ، مربی توپ را به زمین می زند و در برگشت توپ ، بازیکن آن را می گیرد و شوت سه گام را اجرا می کند .
8. تمرین قبل به صورت دریافت پاس از جانب بازیکن که توسط مربی ارسال می شود صورت می گیرد .
9. بازیکن با دریبل به علامت اول نزدیک می شود و با قطع دریبل روی پای چپ ( علامت اول ) یا زمانی که پای راست از زمین جدا شده است عمل شوت را انجام می دهد .
انواع شوت سه گام
1. شوت سه گام مستقیم
در این شوت بازیکن به صورت مستقیم و از روبه رو به حلقه نزدیک می شود و توپ را با یک دست ، به صورتی که دست زیر توپ قرار دارد و به حلقه نزدیک می شود و آن را در بالاترین نقطه و با قوسی کوچک به سبد می اندازد . بازیکنان ماهر که از قدرت بدنی بالایی برخوردار هستند ، توپ را با دو دست و به صورت آبشاری به سبد می اندازند ( شکل 10-12)
2. شوت سه گام از پهلو
در این شوت بازیکن بعد از جا گذاشتن مدافع با زاویه 45 درجه نسبت به تخته به آن نزدیک می شود . در این روش بازیکن می تواند توپ را مستقیماً با حالت شوت یک دست وارد سبد کند و یا با زدن توپ به خط عمودی مستطیل پشت حلقه توپ را به صورت غیر مستقیم وارد سبد کند ( شکل 10-13)
همراه با تصاویر حرکت شوت سه گام
| دسته بندی | مکانیک |
| فرمت فایل | doc |
| حجم فایل | 113 کیلو بایت |
| تعداد صفحات فایل | 8 |
مراحل شکلدهی فلزات
شکلدهی فلزات
در فرآیند شکل دهی با استفاده از روشهای مختلف مانند نوردکاری، آهنگری، اکستروژن، کشیدن، پرس کاری چرخشی، الکترومغناطیسی و الکتروهیدرولیکی و غیره محصول به صورت نهایی شکل داده میشود.
• شکل دادن
در فرآیند شکل دادن ، روشهای مختلفی برای تهیه محصول بهصورت شکل نهایی بکار برده میشوند. این روشها شامل نورد ، آهنگری ، اکستروژن ، کشیدن ، پرسکاری ، چرخشی ، چرخشی برشی ، انفجاری ، الکترومغناطیسی ، الکتروهیدرولیکی و غیره میباشند که برخی از مهمترین این روشها در زیر بررسی میگردند.
نورد کاری (غلتک کاری)
قسمت اعظم فولادی که در کارخانههای فولادسازی بهصورت شمش تهیه میگردد، توسط دستگاههای نورد به ورق ، تیرآهن ، تسمههای فولادی ، ریل ، انواع پروفیل ، لوله و سیم تبدیل میشود. دستگاه نورد بطور ساده و ابتدایی از دو غلتک استوانهای که روی هم قرار گرفتهاند، تشکیل شده است. استوانههای مذکور بوسیله موتورها در جهت عکس یکدیگر حرکت دورانی نموده ، بدین ترتیب اگر شمش بین آنها هدایت گردد، استوانهها آن را گرفته و از شکاف بین خود عبور میدهند.
در اثر این عمل ، جسم پهن و طویل میشود. با انجام این عمل به دفعات و نزدیکتر کردن استوانهها به یکدیگر ، سیم پهن تر ، نازکتر و طویلتر خواهد شد. محصولات نورد شامل میل گرد ، میل چهار و گوش ، تسمه باریک ، تیرآهن ، ناودانی ، ریل ، ورق و صفحههای فولادی با ضخامتهای متفاوت ، لولههای بدون درز و با درز و با مقاطع دایرهای ، بیضی و چندضلعی میباشند.