تحقیق حیات وحش ایران

سرزمین عزیز ما ایران از معدود کشورهایی است که به لحاظ موقعیت جغرافیایی خاص خود دارای زیستگاههای متنوع و به واسته آن گونه های مختلف گیاهی و جانوری می باشد وجود رشته کوههای سر به فلک کشیده البرز و زاگرس جنگلهای سرسبز و پر طراوت شمال ، اکوسیستم پر رمز و راز فلات مرکزی ایران ، جنگلهای شگفت آور حرا ، تالاب های متعدد و همه و همه باعث گردیده است که این م

دسته بندی	جغرافیا
فرمت فایل	doc
حجم فایل	97 کیلو بایت
تعداد صفحات فایل	18

دریافت فایل

فروشنده فایل

کد کاربری 7169

تمام فایل ها

حیات وحش ایران

سرزمین عزیز ما ایران از معدود کشورهایی است که به لحاظ موقعیت جغرافیایی خاص خود دارای زیستگاههای متنوع و به واسته آن گونه های مختلف گیاهی و جانوری می باشد. وجود رشته کوههای سر به فلک کشیده البرز و زاگرس جنگلهای سرسبز و پر طراوت شمال ، اکوسیستم پر رمز و راز فلات مرکزی ایران ، جنگلهای شگفت آور حرا ، تالاب های متعدد و همه و همه باعث گردیده است که این مرز و بوم به عنوان یکی از منحصر به فردترین کشورهای دنیا لقب گیرد.

همچنین رویش پیش از 8000 گونه گیاهی ، متجاوز از 500 گونه پرنده ، افزون بر 160 گونه پستاندار (شامل بزرگترین و کوچکترین پستاندار دنیا) ، حدود 220 گونه خزنده و دوزیست و ... بر جذابیت طبیعت ایران می افزاید. آشنایی با این مواهب الهی و استفاده از جلوه های پرشکوه وحیرت انگیز آن میسر نمی گردد مگر با دیدن وعلاقه مند شدن به آن.

ما شما را به تماشای این زیبائیها دعوت می کنیم:

نظر کارشناسان در مورد حیات وحش ایران

دکترناصر کرمی
هنگامی که جانداری را می کشید، در دل با او بگویید: همان نیرویی که تو را می کشد، مرا هم خواهد کشت و من هم خورده خواهم شد، زیرا همان قانونی که تو را به دست من گرفتار کرد، مرا هم به دست تواناتری گرفتار می کند. خون تو و خون من نیستند مگر شیره ای که در رگ های درخت آسمان جاری است. *
جانداران ایران، اما عمدتا از این روی به دیاری دیگر رخت برنبستند که کسی می خواست به قصد خوردن بکشدشان. روزگار دیگر شده بود و جای امنی نمانده بود، برای هیچ جانداری. جاده ها، دیرک های برق، اتاقک های سیمانی، ماشین های حفاری و ... حتی راه یافتند تا ستیغ های برفگیر که نیم فرسخ ارتفاع شان بود. کسب لقمه نانی برای اینهمه دهان باز منتهای آرزوی همه شد و فراموش کردند که این دهان های باز همیشه نمی تواند از گوشت و پوست خویش تغذیه کند. کوبیدند و کندند و پیش رفتند، بی بیم آنکه بی برگ و باری ابدی سرزمینی بزرگ بهای گزافی است برای چند صباحی دیگر سیر شدن چند نفری دیگر.
این تفنگ ها نبودند که در کمتر از 3 دهه بیش از 90 درصد آهوان ایران را از پای درافکندند، آنها را گریز اجتناب ناپذیر به صخره سارهای دوردست از پای درآورد. صخره هایی که امن تر بود از آن جهت که دیرتر پای انسان به آن می رسید، اما در آنها گرسنگی و تشنگی هر جنبنده ای را از پای درمی آورد. جاده ها را کشیدند و هرگز نگفتند که ساکنان بی زبان این زیستبوم به کجا خواهند رفت. شهرک ها را گستراندند تا هرجا که کف دستی زمین بود و هرگز نیندیشیدند که ساکنان قبلی چه سرنوشتی پیدا خواهند کرد، ساکنان جدید چه طرفی خواهند برد از زیستن در سرزمین بی زاد و زیست؟
* * *
بر اساس آمار سرشماری حیات وحش که پیش از این در مجلات حیات وحش و سفر منتشر شده است، درفاصله دو سرشماری سالهای 1356 و 1380 حدود 90 درصد از شمار حیات وحش در ایران کاسته شده است. این آمار تکان دهنده حکایت از آن دارد که روند شتابناک قهقرای طبیعت در ایران که از ابتدای قرن حاضر آغاز شده است، طی 3 دهه گذشته نه تنها کاهش نیافته، بلکه ابعاد گسترده تری نیز پیدا کرده است. این روند تا کجا تداوم خواهد یافت؟ سرنوشت طبیعت ایران و زیستمندان بی پناه آن چه خواهد شد؟
برای یکی از گونه های حیات وحش ایران، یوزپلنگ آسیایی، با بودجه برنامه محیط زیست سازمان ملل، دفتر و دستک گسترده ای راه افتاده است تا از انقراض قریب الوقوع آن جلوگیری کنند. چند وقت پیش کارشناسی به نام جورج.بی.شالر از طرف سازمان ملل به ایران آمد تا از وضعیت پروژه حفاظت از یوز ایرانی گزارشی تهیه کند. دو فراز قابل توجه گزارش او، یکی این است که در ایران اساسا کارشناسی که بتواند رد یوز را شناسایی کرده و به تعقیب او بپردازد، وجود ندارد و دیگر اینکه ... اساسا در ایران اراده جدی برای حفظ یوز دیده نمی شود. وقتی که این اراده حتی برای حیوانی که پروژه بسیار متمول! و حامی بسیار قدرتمندی همچون سازمان ملل را در کنار خود دارد، به چشم نمی خورد، چه انتظاری داریم برای حفاظت از گونه های دیگری که جز خدای خود پناهی ندارند؟ چرا باید وضعیت حفاظت از زیستگاه های طبیعی در ایران حتی از بسیاری کشورهای آفریقایی و آسیایی بدتر باشد؟
* * *
همه صفحات ایرانشهر امروز اختصاص دارد به بررسی وضعیت حیات وحش در ایران. همکاران ما در این باره با گروهی از کارشناسان صاحبنام به گفت وگو نشسته و گزارش هایی نیز از آخرین وضعیت شماری از گونه های خاص جانوری تهیه کرده اند. اینهمه، فقط برای اینکه یادآور شویم هرکدام چقدر سهم داریم در رنگ باختگی روزافزون برگ و بار این سرزمین.
جبران خلیل جبران
کتاب پیامبر و دیوانه

حیات وحش ایراننظر کارشناسان در مورد حیات وحش ایرانحیات وحشدر مورد حیات وحشآمار سرشماری حیات وحشحیات وحش در ایران

بررسی جهت یابی

یافتن جهت‌های جغرافیایی را جهت‌یابی گویند جهت‌یابی در بسیاری از موارد کاربرد دارد برای نمونه وقتی در کوهستان، جنگل، دشت یا بیابان گم شده باشید، با دانستن جهت‌های جغرافیایی، می‌توانید به مکان مورد نظرتان برسید یکی از استفاده‌های مسلمانان از جهت‌یابی، یافتن قبله برای نماز خواندن و ذبح حیوانات است کوهنوردان، نظامیان، جنگل‌بانان و هم به دانستن روش‌ها

دسته بندی	جغرافیا
فرمت فایل	doc
حجم فایل	30 کیلو بایت
تعداد صفحات فایل	22

دریافت فایل

فروشنده فایل

کد کاربری 7169

تمام فایل ها

جهت ‌یابی

یافتن جهت‌های جغرافیایی را جهت‌یابی گویند. جهت‌یابی در بسیاری از موارد کاربرد دارد. برای نمونه وقتی در کوهستان، جنگل، دشت یا بیابان گم شده باشید، با دانستن جهت‌های جغرافیایی، می‌توانید به مکان مورد نظرتان برسید. یکی از استفاده‌های مسلمانان از جهت‌یابی، یافتن قبله برای نماز خواندن و ذبح حیوانات است. کوهنوردان، نظامیان، جنگل‌بانان و ... هم به دانستن روش‌های جهت‌یابی نیازمندند.

هرچند امروزه با وسایلی مانند قطب‌نما یا GPS می‌توان به راحتی و با دقت بسیار زیاد جهت جغرافیایی را مشخص کرد، در نبود ابزار، دانستن روش‌های دیگر جهت‌یابی مفید و کاراست

جهت‌های اصلی و فرعی

جهت‌های جغرافیایی، که شمال با رنگ قرمز مشخص شده

اگر رو به شمال بایستیم، سمت راست‌مان مشرق (شرق، باختر)، سمت چپ‌مان مغرب (غرب، خاور) و پشت سرمان جنوب است. این چهار جهت را جهت‌های اصلی می‌نامند. بین هر دو جهت اصلی یک جهت فرعی وجود دارد. مثلاً نیمساز جهت‌های شمال و شرق، جهت شمالِ شرقی (شمالِ شرق) را مشخص می‌کند.

با دانستن یکی از جهت‌ها، بقیه‌ی جهت‌ها را می‌توان به سادگی مشخص نمود. مثلاً اگر به سوی شمال ایستاده باشید، دست راست شما شرق، دست چپ شما غرب، و پشت سر شما جنوب است.

روش‌های جهت‌یابی

برخی روش‌های جهت‌یابی مخصوص روز، و برخی ویژه‌ی شب اند. برخی روش‌ها هم در همه‌ی مواقع کارا هستند. توجه شود که:

بسیاری از این روش‌ها کاملاً دقیق نیستند و صرفاً جهت‌های اصلی را به صورت تقریبی‌ مشخص می‌کنند. برای جهت‌های دقیق باید از قطب‌نما استفاده کرد، و میل مغناطیسی و انحراف مغناطیسی آن را هم در نظر داشت.

آن‌چه گفته می‌شود اکثراً مربوط به نیمکره شمالی است؛ به طور دقیق‌تر، بالای ۲۳٫۵ درجه (بالای مدار رأس‌السرطان). در نیم‌کره جنوبی در برخی روش‌ها ممکن است جهت شمال و جنوب برعکس آن‌چه گفته می‌شود باشد.

روش‌های جهت‌یابی در روز

جهت‌یابی با سمت خورشید

1- خورشید صبح تقریباً از سمت شرق طلوع می‌کند، و شب تقریباً در سمت غرب غروب می‌کند.

این مطلب فقط در اول بهار و پاییز صحیح است؛ یعنی‌ در اولین روز بهار و پاییز خورشید دقیقاً از شرق طلوع و در غرب غروب می‌کند، ولی در زمان‌های دیگر، محل طلوع و غروب خورشید نسبت به مشرق و مغرب مقداری انحراف دارد. در تابستان طلوع و غروب خورشید شمالی‌تر از شرق و غرب است، و در زمستان جنوبی‌تر از شرق و غرب می‌باشد. در اول تابستان و زمستان، محل طلوع و غروب خورشید حداقل حدود ۲۳٫۵ درجه با محل دقیق شرق و غرب فاصله دارد، که این خطا به هیچ وجه قابل چشم پوشی‌ نیست. در واقع از آن‌جا که موقعیت دقیق خورشید با توجه به فصل و عرض جغرافیایی متغیر است، این روش نسبتاً غیردقیق است.

تنها جایی که خورشید همیشه دقیقاً از شرق طلوع و در غرب غروب می‌کند، استواست.

2- در نیمکره‌ی شمالی زمین، در زمان ظهر شرعی خورشید همیشه دقیقاً در جهت جنوب است و سایه‌ی اجسام رو به شمال می‌افتد.

ظهر شرعی یا ظهر نجومی در موقعیت جغرافیایی شما، دقیقاً هنگامی است که خورشید به بالاترین نقطه خود در آسمان می‌رسد. در این زمان، سایه‌ی شاخص به حداقل خود در روز می‌رسد، و پس از آن دوباره افزایش می‌یابد؛ همان زمان اذان ظهر.

برای دانستن زمان ظهر شرعی می‌توانید به روزنامه‌ها مراجعه کنید یا منتظر صدای اذان ظهر باشید. ظهر شرعی حدوداً نیمه بین طلوع آفتاب و غروب آفتاب است.

3- حرکت خورشید از شرق به غرب است؛ و این هم می‌تواند روشی برای یافتن جهت‌های جغرافیایی باشد.

جهت‌یابی با سایه‌ی چوب(شاخص)

شاخص، چوب یا میله‌ای نسبتاً صاف و راست است (مثلاً شاخه نسبتاً صافی از یک درخت به طول مثلاً یک متر) که به طور عمودی در زمینی مسطح و هموار و افقی(تراز و میزان) فرو شده است.

روش اول: نوک(انتهای) سایه‌ی شاخص روی زمین را [مثلاً با یک سنگ] علامت‌گذاری می‌کنیم. مدتی (مثلاً ده-بیست دقیقه بعد، یا بیشتر) صبر می‌کنیم تا نوک سایه چند سانتیمتر جابه‌جا شود. حال محل جدید سایه‌ی شاخص (که تغییر مکان داده است) را علامت‌گذاری می‌نماییم. حال اگر این دو نقطه را با خطی به هم وصل کنیم، جهت شرق-غرب را مشخص می‌کند. نقطه‌ی علامت‌گذاری اول سمت غرب، و نقطه‌ی دوم سمت شرق را نشان می‌دهد. یعنی اگر طوری بایستیم که پای چپ‌مان را روی نقطه‌ی اول و پای راستمان را روی نقطه‌ی دوم بگذاریم، روبروی‌مان شمال را نشان می‌دهد، و رو به خورشید (پشت سرمان) جنوب است.

از آن‌جا که جهت ظاهری حرکت خورشید در آسمان از شرق به غرب است، جهت حرکت سایه‌ی خورشید بر روی زمین از غرب به شرق خواهد بود. یعنی در نیم‌کره شمالی سایه‌ها ساعتگرد می‌چرخند.

هر چه از استوا دورتر بشویم، از دقت پاسخ در این روش کاسته می‌شود. یعنی در مناطق قطبی (عرض جغرافیایی بالاتر از ۶۰ درجه) استفاده از آن توصیه نمی‌شود.

در شب‌های مهتابی هم از این روش می‌توان استفاده کرد: به جای خورشید از ماه استفاده کنید.

روش دوم(دقیق‌تر): محل سایه‌ی شاخص را زمانی پیش از ظهر علامت گذاری می‌کنیم. دایره‌ یا کمانی به مرکز محل شاخص و به شعاع محل علامت‌گذاری شده می‌کشیم. سایه به تدریج که به سمت شرق می‌رود کوتاه‌تر می‌شود، در ظهر به کوتاه‌ترین اندازه‌اش می‌رسد، و بعداز ظهر به تدریج بلندتر می‌گردد. هر گاه بعد از ظهر سایه‌ی شاخص از روی کمان گذشت (یعنی سایه‌ی شاخص هم‌اندازه‌ی پیش از ظهرش شد) آن‌جا را به عنوان نقطه‌ی دوم علامت‌گذاری می‌کنیم. مانند روش پیشین، این نقطه سمت شرق و نقطه‌ی پیشین سمت غرب را نشان می‌دهد.

در واقع هر دو نقطه سایه‌ی هم‌فاصله از شاخص، امتداد شرق-غرب را مشخص می‌کنند.

با این‌که روش پیشین نسبتاً دقیق است، این روش دقیق‌تر است؛ البته وقت بیشتری برای آن لازم است.

برای کشیدن کمان مثلاً طنابی(مانند بند کفش، نخ دندان) را انتخاب کنید. یک طرف طناب را به شاخص ببندید، و طرف دیگرش را به یک جسم تیز؛ به شکلی که وقتی طناب را می‌کشید دقیقاً به محل علامت‌گذاری شده برسد. نیم‌دایره‌ای روی زمین با جسم تیز رسم کنید.

وقتی سایه‌ی شاخص به حداقل اندازه‌ی خود می‌رسد(در ظهر شرعی)، این سایه سمت جنوب را نشان می‌دهد (بالای ۲۳٫۵ درجه).

جهت‌یابی با ساعت عقربه‌دار

ساعت مچی معمولی (آنالوگ، عقربه‌ای) را به حالت افقی طوری در کف دست نگه می‌داریم که عقربه‌ی ساعت‌شمار به سمت خورشید اشاره کند. در این حالت، نیمسازِزاویه‌ای که عقربه‌ی ساعت‌شمار با عدد ۱۲ ساعت می‌سازد (زاویه‌ی کوچک‌تر، نه بزرگ‌تر)، جهت جنوب را نشان می‌دهد. یعنی مثلاً اگر چوب‌کبریتی را [به طور افقی] در نیمه‌ی راه میان عقربه‌ی ساعت‌شمار و عدد ۱۲ ساعت قرار دهید، به طور شمالی-جنوبی قرار گرفته‌است.

جهت یابیجهت یابی با ساعت عقربه دارجهت یابی با سایه چوب شاخصروشهای جهت یابی در روزجهت یابی با سمت خورشیدجهتهای اصلی و فرعی

بررسی چناران

شهرستان چناران بنابر آمارسال 1375 مرکز آمار ایران دارای 195750 هکتار مرتع می باشد در این شهرستان مراتع از نوع خیلی خوب وجود ندارد مراتع از نوع خوب با وسعت 3131، هکتار 71 در صد از سطح مراتع را شامل می شوند مراتع از نوع خوب متوسط شهرستان 50750 هکتاراست که 925 درصد از مراتع را تشکیل می دهندمراتع از نوع فقیربا 106064 هکتار و خیلی فقیر 35625 هکتار به

دسته بندی	جغرافیا
فرمت فایل	doc
حجم فایل	237 کیلو بایت
تعداد صفحات فایل	46

دریافت فایل

فروشنده فایل

کد کاربری 7169

تمام فایل ها

معرفی اجمالی شهرستان:

بررسی موقعیت شهرستان در استان:

شهرستان چناران در شمال استان خراسان واقع شده است. این شهرستان محل عبور جاده اصلی تهران به مشهد ( راه آسیایی ) می باشد . شهرستان چناران از شمال به درگز و ازشرق و جنوب شرق به مشهد و از جنوب به نیشابوراز غرب و شمال غرب با قوچان همسایه است .

این شهرستان در شمال استان خراسان واقع در طول جغرافیایی 29، 58 تا 39 ، 59 و عرض جغرافیایی 16 و 36 تا 37 و 52 می باشد . شهرستان چناران طبق آخرین تقسیمات در سال 1378، دارای بخش های گلبهار، مرکزی و 6 دهستان درزآب ، بیزگر، گلمکان، بخش مرکزی ، بقمچ ، رادکان و چناران است و دارای 272 آبادی دارای سکنه می باشد . نقشه شماره 1 تا 2 موقعیت اداری سیاسی شهرستان چناران را نشان می دهد .

جمعیت :

براساس آمار 1375 مرکز آمارایران ، این شهرستان دارای 107270 نفر جمعیت است از این تعداد جمعیت 53119 نفر(6/49 درصد) مردان و 52021 نفر(1/50 درصد) را زنان به خود اختصاص داده اند . همچنین دراین سال 4/69 درصد جمعیت در نقاط روستایی و 9/29 درصد آن در نقاط شهری سکونت داشته اند. جمعیت غیرساکن5/0 درصد کل جمعیت شهرستان را شامل می شوند جمعیت این شهرستان از 62522 نفر در سال 1325 به 107470 نفر در سال 1375 افزایش داشته است.

براین اساس متوسط نرخ رشد 30 سال اخیر 7/1 درصد محاسبه شده است.با توجه به تعداد جمعیت و وسعت شهرستان در سال 1375، تراکم نسبی جمعیت 7/27 نفر درکیلومتر مربع محاسبه گردیده است و از مجموع 62215 نفر جمعیت 6 ساله و بیشتر در سال 1375 ، 26937 نفر با سواد بوده اند .

رودها :

شهرستان چناران در بخش علیای حوضه کشف رود واقع شده است و رودخانه کشف رود در بین رشته کوههای هزارمسجد و بینالود و در امتداد شمال غرب به جنوب شرق در میان دشت مشهد – مشهد در جریان است . مهمترین جریانات سطحی شهرستان چناران شامل ، رودخانه فریزی ، رادکان، اخلمد و گلمکان می باشد .

کوهها :

ناهمواریهای شهرستان شامل موارد زیر می باشند.

الف ) رشته کوه کپه داغ ، این رشته کوه در شمال چناران در جهت شمال غربی ، جنوب شرقی واقع شده است قسمت قدامی آن اشراف بر دشت چناران دارد .

ب) رشته کوه هزار مسجد

ج) ناحیه پیشکوههای بینالود

د) رشته کوه بینالود: امتداد این رشته کوه از شمال غربی به جنوب شرقی است و دشت های مشهد و نیشابور را از هم جدا می کند .

مراتع :

شهرستان چناران بنابر آمارسال 1375 مرکز آمار ایران دارای 195750 هکتار مرتع می باشد. در این شهرستان مراتع از نوع خیلی خوب وجود ندارد .

مراتع از نوع خوب با وسعت 3131، هکتار 7/1 در صد از سطح مراتع را شامل می شوند. مراتع از نوع خوب متوسط شهرستان 50750 هکتاراست که 9/25 درصد از مراتع را تشکیل می دهند.مراتع از نوع فقیربا 106064 هکتار و خیلی فقیر 35625 هکتار به ترتیب 2/52 و 4/18 درصد از سطح مراتع را به خود اختصاص می دهند.

بدین ترتیب می بینیم که بیشترین درصد را مراتع فقیر به خود اختصاص می دهند . با توجه به میزان بارندگی سالیانه 2/149 میلی متر می توان با عملیات احیاء مراتع و توجه به آبخیزداری ، کیفیت مراتع شهرستان را ارتقاء داد .

راهای ارتباطی :

طول راههای حوزه استحفاظی شهرستان چناران 6/124 کیلومتر می باشد. ازاین میزان 9/185 کیلومتر آن آسفالته و 7/528 کیلومتر آن شخصی می باشد . همچنین دراین شهرستان از طول راههای ذکر شده 5/627 کیلومتر آن راه روستایی 1/39 کیلومتر آن راه اصلی ، 14 کیلومتر راه فرعی و 22 کیلومتر راه دسترسی می باشد . در این شهرستان ، راه ارتباطی از نوع آزاد وجود ندارد .1/39 کیلومتر راه اصلی شهرستان تماماً 4 خطه می باشد .

از کل راههای شهرستان 110 کیلومتر آن آسفالت گرم و 5/44 کیاومتر آسفات سرد است . در این شهرستان 127 کیلومتر راه شوسه بدون ابنیه و 92 کیلومتر راه با ابنیه می باشد .

پوشش گیاهی :

پوشش گیاهی شهرستان چناران را می توان به 3 دسته تقسیم نمود .

الف ) پوشش گیاهی مناطق مرتفع :

این ناحیه تقریباً از ارتفاع 2500 متر به بالا را دربرمی گیرد. عمده ترین گونه های گیاهی عبارتند از کلاه پرچین و چربک ( که جزء گیاهان بالشتکی هستند و از نقطه نظر تغذیه به دامها رتبه پایین دارند و فقط از لحاظ پوشش در مرتع و جلوگیری از فرسایش خاک حائز اهمیت هستند).

ب ) پوشش گیاهی آبراهه ها :

شامل گونه های گز و پروسیکا

ج) پوشش گیاهی در ارتفاعات پایین :

معرفی اجمالی شهرستان چنارانچنارانجمعیت چنارانرودهای چنارانناهمواریهای شهرستان چنارانپوشش گیاهی چناران